نویسنده: اصغر استاد حسن معمار
مرد دست برسینه، به نرده‌های سبز بیمارستان تكیه داد. صورتش بی‌رنگ شده بود و چشم‌هایش پس نشسته بود.

ـ انگار باز به سراغم آمده!
چند سرفه پیاپی كرد و بر عصای لرزانش خیره شد. زن به موقع، قبل از سقوط عصا، دست به زیر بازوی او برد. مرد به سوی زن خم شد و سرش را بالا آورد. زنش یكپارچه سیاه پوش بود. مرد در نگاه او خندید. دستش را از سینه برداشت و آرام نفس كشید.
ـ بهتر شدم! شكر!

نویسنده: داوود امیریان
 دبستان دختران نرگس روی تپه سرسبز و کم ارتفاع قرار داشت؛ در روستای شاندرمن در نزدیکی شهر صومعه­سرا. سقف مدرسه شیروانی بود و دیوارها بیشتر از بلوک سیمانی درست شده بود. یک در سبز رنگ بزرگ هم داشت. یک هفته از شروع سال تحصیلی می­گذشت و هنوز معلم جدید بچه­های کلاس پنجم نیامده بود. آن روز دخترها در کلاس با هم می­گفتند و می­خندیدند و هرچه مبصر سعی می­کرد آنها را ساکت کند، نمی­توانست. در کلاس باز شد و خانم ناظم به همراه یک خانم جوان وارد کلاس شد.

نوشته؛ محبوبه وحیدپور

(درباره شهید احسان حمیدی)

 دوربین به دست وارد دفتر مجله می‌شوم، هنوز چند قدمی نرفته‌ام كه صدای  سردبیر را از پشت سرم می‌شنوم.

ـ خانم محسنی! بالاخره آمدید؟